مبانی نظری و پیشینه تحقیق با موضوع پیشینهی سوگیری توجه

,

عرضهنده فايل

مباني نظري و پيشينه تحقيق با مسئله پيشينه‌ي سوگيري توجه

.در 12صفحه ورد قابل ويرايش با فرمت doc

توضيحات: فصل دوم پايان نامه کارشناسي ارشد (پيشينه و مباني نظري پژوهش)

همراه با منبع نويسي درون متني به شيوه APA جهت استفاده فصل دو پايان نامه

توضيحات نظري دقیق در مورد متغير

پيشينه داخلي و خارجي در مورد متغير مربوطه و متغيرهاي مشابه

رفرنس نويسي و پاورقي دقيق و مناسب

منبع : انگليسي وفارسي دارد (به شيوه APA)

نوع فايل: WORD و قابل ويرايش با فرمت doc

قسمتي از متن مباني نظري و پيشينه

رابينسون و بريدج (1993 و 2001) معتقدند که سوگيري توجه يک آمادگي ويژه جهت پردازش محرک مشخصي در رقابت با ساير محرک‌هاست که توسط ارزش تشويقي محرک خوشايند راه اندازي مي‌شود (اسکن ميکرز و همکاران، 2007). پژوهش‌ها نشان مي‌دهد که مصرف منظم مواد اعتياد آور و وابستگي به آن معمولاً با واکنش نشان دادن به محرک‌هاي مرتبط با مواد همراه مي‌شود (فيلد و ککس،2008). مواجهه مکرر با مواد اعتيادي نسبتاً به طور خودکار گرايشات نزديکي به محرک‌هاي مرتبط با مواد را راه اندازي مي‌کنند تا گرايشات اجتناب از اين محرک‌ها را (کوساين^[1] و همکاران، 2011). واژه‌ها و تصاوير و محرک‌هاي شنيداري مرتبط با عمل مصرف مواد، توجه فرد معتاد را تسخير مي‌کنند و فرد معتاد نيز به سختي مي‌تواند توجه خود را از قيد اين محرک‌ها رها کند. بدين ترتيب فرد با برانگيختگي جسماني و وسوسه ذهني به آن موقعيت واکنش نشان مي‌دهد. اين مشاهده شده است که نشانه‌هاي مرتبط با مواد مي‌تواند يک پاسخ بسيار مشابه با پاسخي که توسط خود مواد در حوزه‌هاي حافظه فعال، حس‌ها، هيجان‌ها و رخدادهاي مرتبط ايجاد مي‌شود را به وجود آورد (کلي، شيلتز^[2] و لاندري^[3] ، 2005؛ به نقل از گارديني و همکاران ،2009). محرک‌هاي مرتبط با مواد مي‌توانند خاطره‌هاي رويدادهاي مرتبط با مواد را فراخواني کنند و بدين ترتيب مي‌توانند باعث برانگيختگي هيجاني در افراد با تاريخچه سوء مصرف مواد شوند (سل و همکاران 2000؛ به نقل از گارديني و همکاران،2009)؛ امري که در سوگيري حافظه‌ي آن‌ها متبلور مي‌شود (کلين^[4]، نلسون^[5] و آنکر^[6]، 2012). در کل يافته‌ها نشان مي‌دهند که افراد وابسته به سيگار به طور خودکار و غير ارادي به سوي نشانه‌هاي مرتبط با سيگار جهت گيري دارند (ودريل^[7] و همکاران، 2012).

در مطالعه‌ي گارديني و همکاران (2009) مشاهده شد که معتاداني که با درمان‌هاي جانشين مخدر و اجتماعي(انجمن درماني) درمان شده‌اند سوگيري کمتري نسبت به نشانه‌هاي مرتبط با مواد نشان مي‌دهند گارديني و همکاران(2009) اين نتيجه را به اين شکل تبيين مي‌کنند که درمان ممکن است سوگيري توجه نسبت به نشانه‌هاي مرتبط با مواد را کم شدن دهد، امري که به نظر مي‌رسد نقش مهمي را در حصول پيامدهاي مثبت در درمان اعتياد بازي مي‌کند. در نتيجه فرض بر اين است که با دستکاري و اصلاح سوگيري توجه در افراد معتاد بتوان ميزان خطر عود کمتري را در آينده انتظار داشت. همچنين گارديني و همکاران معتقدند که ممکن است تفاوت در ميزان سوگيري توجه در بين معتادين فعال با گروه‌هاي درمان شده ناشي از اين امر باشد که افراد ترک کرده ادراک دسترس پذيري مواد را ديگر ندارند، پس وسوسه ذهني کمتري را تجربه مي‌کنند و اين امر باعث تفاوت در سوگيري توجه اين گروه‌ها مي‌شود.

[1] Cousijn

[2] Schiltz

[3] Landry

[4] Klein

[5] Nelson

[6] Anker

[7] Wetherill

,br>